Wednesday, June 13, 2012

Edisyon: Uno

ung pakiramdam na:

1. alam mong may magagawa ka pero di mo alam kung san sisimulan.

sabi nila, kelangan masimulan para matapos. pero panu kung tapos na kahit di pa nasisimulan? UTANG NA LOOB - sakit sa loob

2. walang kasiguraduhang nakikinig ang dapat makinig.

Sabi nila kelangan i "voice-out". e kung kung yung mayorya daw e iisa pero sya parin ang pinakikinggan. TAE NA- makaramdam naman - anu pang sense ng minorya?

3. gusto mo siya kausapin pero di na handa kausapin ka.

MORO MORO - yan ang uso dito. di mo alam kung "formalities" nalang ba talaga o my "pag-asa" pa. Bwiset!

4. Marami ang may alam ng simpatya mo ngunit ang dapat nakaalam ay nagmamaang-maangan.

di mo nga sigurado kung nagmamaang-maangan o tanga lang. di lang ako nag-iisa, marami kaming pareho ang isipan. Pakshot - kaw na rubbing elbows.

5. ayaw mo ng ituloy dahil walang patutunguhan.

kaya pa ba? o kinakaya na lang? pucha di ko pinangarap ang mga ganitong isyu.

No comments:

Post a Comment